23 XII 1990 zmarł Pierre Gripari

Gripari był poetą, prozaikiem, dramaturgiem. Pisał głównie dla dorosłych, ale w jego bogatym dorobku literackim znaleźć można także wiele utworów dla dzieci. Dzieci kochają te utwory. Może tak wraca do autora miłość, którą obdarzył paryskie maluchy, tworząc z nimi „Opowieści z ulicy Broca”?

Ta książka przyniosła mu powodzenie i uznanie dziecięcych czytelników. Opowieści z ulicy Broca” to zaskakujące niezwykłością pomysłów baśnie współczesne, układane przez autora z grupką zaprzyjaźnionych dzieci paryskich. Małe Czytelniczki i ich koledzy rodzaju męskiego (ale także dorosłe Czytelniczki i Czytelnicy)  znajdą w nich  niepowtarzalny  klimat, który tylko częściowo da się wytłumaczyć łączeniem starych rekwizytów baśniowych z realiami współczesności. 

Gripari sam mówi o tym tak: „ Dla mnie jedynymi historiami naprawdę interesującymi są te, co do których jestem od początku pewien, że nigdy się nie wydarzyły, nigdy się nie wydarzą, że nie mogą się wydarzyć. Uważam, że historia nieprawdopodobna, przez sam fakt braku jakiejkolwiek pretensji dokumentalnej czy ideologicznej na usprawiedliwienie swojego istnienia, ma wszelkie szanse, by mieścić w sobie znacznie więcej głębokiej prawdy aniżeli historia jedynie wiarygodna. Jestem w tym może – mówię to sobie na pocieszenie – na swój sposób bardziej realistą niż wszyscy ci, którym zdaje się, że kochają prawdę, a którzy przez całe życie dają sobie wmawiać banalne kłamstwa ….” 

O współpracy z dziećmi, współautorami „Opowieści z ulicy Broca” mówi ze wzruszającym uznaniem: „ tym , którzy nigdy w takich warunkach  nie tworzyli, trudno będzie wyobrazić sobie, jak wiele konkretnych pomysłów, poetyckich odkryć, a nawet sytuacji dramatycznych, nieraz zaskakująco śmiałych mogą wnieść dzieci”.

Mistrz, który miał to szczęście, że dzieci pozwoliły mu pobyć z nimi w dziecięcej republice marzeń. Tak niewielu dorosłym jest to dane i dlatego z tak niewieloma świadectwami tej świetlistej krainy, my dorośli możemy się zapoznać. Czytanie „Opowieści z ulicy Broca” ze wzmożoną uwagą i wzrastającym zachwytem, być może uchyli nam drzwi do tego świata. Dzieci – jesteśmy pewni – z łatwością rozpoznają w nim świat własny, ale nie łudźmy się, że zdradzą nam jego sekrety.     

fn


0 Komentarzy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *